Մեջքի ցավը մեծահասակների մոտ անհանգստություն պատճառող տարածված երևույթ է, բայց այն նաև սկսել է ավելի հաճախ ախտորոշվել երեխաների և դեռահասների մոտ։ Շատ ծնողներ չեն սպասում, որ իրենց ամբողջովին առողջ երեխան կարող է գանգատվել մեջքի ցավից՝ մի խնդրից, որը հիմնականում ասոցացվում է միջին կամ ավելի մեծ տարիքների հետ։ Սակայն մեջքի ցավը հանդիպում է երեխաների և դեռահասների 14-24%-ի մոտ։

Երեխաների մոտ մեջքի ցավը այդքան տարածված դարձնող պատճառներից են երեխաների մարմնի ավելի մեծ քաշը և ճարպակալման ավելի մեծ մակարդակները, ավելի ինտենսիվ կամ երկարատև սպորտային ակտիվությունը և դպրոցական տարիքի երեխաների գնալով ծանրացող պայուսակները։

Մեջքի ցավի վերաբերյալ անհանգստացնող մտքերից մեկն այն է, որ խնդիրը իրականում կարող է ավելի լուրջ պատճառ ունենալ, քան սկզբից թվում է, և գուցե մասնագիտացված տեսապատկերման միջոցների կարիք լինի՝ ախտորոշումը հաստատելու համար։ Կան որոշակի նախազգուշացնող նշաններ, որոնք թույլ են տալիս հասկանալ, որ մեջքի ցավը իրականում ավելի լուրջ պատճառ ունի երիտասարդների մոտ։

Նախազգուշացնող նշանները

Ամեն մեջքի ցավով տառապող երեխայի ծնող անհանգստանում է, թե արդյոք խնդիրը ավելի լուրջ է, քան թվում է։ Մինչդեռ կան մեջքի ցավի որոշակի լուրջ պատճառներ, մեծ մասամբ մեջքի ցավով երեխաների մոտ ցավը առաջանում է մկանային կամ կապանային համակարգի վնասման հետևանքով՝ առանց որևէ կառուցվածքային շեղումների։

Մեջքի ցավի ավելի լուրջ պատճառների դեպքում կարող են դրսևորվել հետևյալ նախազգուշացնող նշանները՝

• Գիշերային ցավ (հատկապես, եթե ձեր երեխան գիշերները արթնանում է ցավի պատճառով)
• Ցավը անընդհատ է
• Ընդհանուր թուլության նշաններ (տենդ, դողէրոցք, ընդհանուր թուլություն, քաշի կորուստ)
• Ախտանիշները պահպանվում են մի քանի շաբաթ
• Ախտանիշները առկա են շատ փոքր երեխայի մոտ
• Ոտքի ցավ, թմրածություն կամ թուլություն

Այս նախազգուշացնող նշանների առկայությունը միշտ չէ, որ նշանակում է, որ գործ ունենք ավելի լուրջ խնդրի հետ, սակայն նրանք համարվում են լավ սքրինինգային թեստեր՝ հասկանալու համար, թե արդյոք պետք է իրականացնել հավելյալ հետազոտություններ, թե ոչ։ Որպես օրինակ՝ մեջքի մկանային ցավը կարող է տևել ամիսներ, այնուամենայնիվ, եթե ախտանիշները առկա են մի քանի շաբաթ, ապա ավելի լավ է իրականացնել հավելյալ հետազոտություններ և հաստատել ախտորոշումը։

1․Մեջքի մկանային ցավ

Ինչպես ասվեց, մեջքի մկանային ցավը երեխաների և դեռահասների մոտ մեջքի ցավի ամենատարածված պատճառն է: Վնասվածքները ներառում են՝ մկանների և կապանների գերձգում, գերօգտագործման հետևանքով վնասվածքներ, կեցվածքի հետ կապված խնդիրներ և մեջքի մկանների հետ կապված խնդիրներ:

Շատ հաճախ տեսապատկերավորման հետազոտությունները, ինչպիսիք են ռենտգեն հետազոտությունը և մագնիսառեզոնանսային հետազոտությունը (ՄՌՏ), չեն օգնում ախտորոշման հարցում, և այդ հետազոտությունները, ընդհանուր առմամբ, անհրաժեշտ էլ չեն, քանի դեռ չկան վերը թվարկված նախազգուշացնող նշանները:

Ինչպես ցանկացած հետազոտության ժամանակ, այստեղ ևս կան բացասական կողմեր (անտեղի ճառագայթում, կամ իրականացված հետազոտություններից հետո կարիք է լինում իրականացնել այլ անտեղի հետազոտություններ կամ միջամտություններ), այնպես որ դուք պետք է խորհրդակցեք ձեր բժշկի հետ որևէ հատուկ հետազոտություն կատարելու անհրաժեշտությունը ճշտելու համար:

Ամենից հաճախ մեջքի մկանային ցավը անցնում է հանգստից և ֆիզիկական ակտիվության փոփոխությունից հետո: Բուժումներից շատերը ժամանակավորապես են վիճակը թեթևացնում, և չնայած, որ երկարաժամկետ բուժման ազդեցությունը դեռ վիճարկելի է, բայց այն, ընդհանուր առմամբ, անվտանգ է: Այս բուժումները ներառում են՝ ֆիզիոթերապիա, խիրոպրակտիկ բուժում, ձգող վարժություններ, յոգա կամ մերսում:

2․Սթրես կոտրվածքներ

Սթրես կոտրվածքները կարող են առաջանալ ողնաշարի շրջանում: Ամենից հաճախ սթրեսային կոտրվածքներ հանդիպում են դեռահասների մոտ, և այդ դեռահասները գուցե երբեք էլ չիմանան առաջացած վնասվածքի մասին: Սթրես կոտրվածքի ախտանիշները կարող են ի հայտ գալ ժամանակի ընթացքում:

Ողնաշարի սթրես կոտրվածքի ամենատարածված տեսակը կոչվում է սպոնդիլոլիզ՝ ողնաշարային սյան հետին ոսկրերի վնասվածք: Այս վնասվածքն առավել հաճախ հանդիպում է այն դեռահասների շրջանում, ովքեր զբաղվում են սպորտով, հատկապես գիմնաստների և սուզորդների ողնաշարի կրկնվող գերտարածումների (ետ ծալում) արդյունքում:

Եթե սթրես կոտրվածքն առաջանում է ողնաշարի երկու կողմերում, ապա այն կարող է առաջացնել ողնաշարի անկայունություն՝ վիճակ, որը հայտնի է սպոնդիլոլիստեզ անվամբ: Այս վիճակը, որը նաև կոչվում է ողնաշարի «սայթաքում», կարող է հանգեցնել ողնաշարի առանցքի փոփոխության։

Սթրես կոտրվածքները հաճախ նյարդայնացնող են երեխաների և ծնողների համար, քանի որ այս վնասվածքները, որպես կանոն, չեն բուժվում, և դրանք կարող են դեռահասության և երիտասարդության շրջանում բերել լուրջ ախտանիշների առաջացման: Այնուամենայնիվ, սպոնդիլոլիզով ախտորոշված երիտասարդների և դեռահասների մեծ մասը բուժվում են ոչ վիրաբուժական ճանապարհով և իրականում ավելի լավ են տանում ոչ ինվազիվ բուժումը:

Վիրահատությունը, որպես կանոն, ցուցված է այն հիվանդներին, որոնք նույնիսկ ամիսներ շարունակվող ոչ վիրահատական բուժումներից հետո դեռ ունեն համառ մեջքի ցավեր, կամ ողերի ծանր տեղաշարժի հետևանքով առաջացել է ողնաշարի առանցքի թեքում:

Երկարատև ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ մեծահասակների շրջանում մեջքի ցավեր ունենալու հավանականությունն անփոփոխ է`կապված մանկական տարիքում սթրես կոտրվածքի առկայության հետ: Թեև սպոնդիլոլիզը կարող է որոշ խնդիրների աղբյուր հանդիսանալ, այնուամենայնիվ, մեծահասակ տարիքում մեջքի ցավի զարգացման հավանականությունը շատ քիչ է փոխվում` երեխա ժամանակ սպոնդիլոլիզ ունենալու պարագայում:

3․Միջողնային սկավառակների հետ կապված խնդիրներ

Միջողնային սկավառակների ճողվածքները, ի տարբերություն մեծահասակների, երեխաների մոտ շատ հազվադեպ են առաջանում, սակայն առաջանում են և կարող են բերել լուրջ ախտանիշների։ Միջողնային սկավառակի ճողվածք առաջանում է, երբ երկու ողերի միջև գտնվող փափուկ բարձիկը պատռվում է։ Այնուհետև այդ սկավառակի պարունակությունը դուրս է մղվում իր սովորական տեղից և սկսում է սեղմել մոտակայքում գտնվող նյարդերին կամ ողնուղեղին։

Միջողնային սկավառակի ճողվածքի ախտանիշներն են՝ ոտքի ցավ, թմրածություն կամ ոտքում ծակծկոցի զգացում, ստորին վերջույթների թուլություն և մեջքը ծալելու կամ ուղղելու դժվարություն։ Միջողնային սկավառակի ճողվածքի դեպքում մեջքի ռենտգեն պատկերը սովորաբար նորմալ է լինում, այդ իսկ պատճառով ախտորոշման համար պետք է իրականացնել ՄՌՏ ։

Երեխաների մոտ նորմայում սկավառակները ճկուն են և առաձգական և ունեն ավելի մեծ հնարավորություն դիմանալու ողնաշարի վրա ազդող անսովոր ուժերին։ Տարիքի հետ սկավառակները կորցնում են իրենց ճկունությունն ու առաձգականությունը և խոցելի են դառնում պատռվածքների նկատմամբ։

Սակայն, անգամ երիտասարդների մոտ սկավառակները կարող են պատռվել չափազանց մեծ ուժի ազդեցության հետևանքով (տրավմատիկ վնասվածք) կամ աննորմալ կառուցվածքի պատճառով, ինչը կբերի ճողվածքի ախտանիշների առաջացման։

Շատ հաճախ միջողնային սկավառակի ճողվածքը կարելի է բուժել առանց վիրահատության, բայց մեջքի ծանր ցավով կամ նյարդի էական վնասվածքի նշաններով երեխաների և դեռահասների դեպքում վիրահատությունը կարող է օգնել ազատվել այդ ցավերից՝ վերացնելով նյարդի վրա ազդող ճնշումը։

4․Ինֆեկցիա

Ողնաշարի ոսկրերի կամ սկավառակների ինֆեկցիաների ախտորոշումը բավականին դժվար գործ է: Հաճախ հանդիպելով պատանիների կամ դեռահասների շրջանում, ողնաշարի վարակները կարող են առաջացնել աղոտ ախտանիշներ՝ ընդհանուր թուլություն, ցածր աստիճանի տենդ և մեջքի գեներալիզացված ցավեր:

Ողնաշարային ինֆեկցիա ախտորոշումը հաճախ արվում է հիմք ընդունելով լաբորատոր թեստերի արդյունքները, որոնք ցույց են տալիս վարակի (արյան սպիտակ բջիջների քանակի ավելացում) կամ բորբոքման նշաններ (բարձրացված ԷՆԱ կամ C ռեակտիվ սպիտակուց): Կասկածի դեպքում, սովորաբար, վարակի գտնվելու վայրը հաստատելու համար կատարվում են տեսապատկերավորման հետազոտություններ:

Սովորաբար ինֆեկցիայի բուժումն իրականացվում է հակաբիոտիկների օգնությամբ (առավել հաճախ ներերակային ճանապարհով, առնվազն մինչև վարակային պրոցեսը սկսի բարելավվել), չնայած երբեմն կարելի է դիտարկել վիրահատական միջամտությունը:

Ընդհանուր առմամբ վիրահատության հարցը դիտարկվում է միայն այն դեպքում, եթե վարակը վնաս է հասցրել ողնաշարի կառուցվածքին, կամ եթե վարակը հնարավոր չի պատշաճ կերպով վերահսկել հակաբակտերիալ բուժման միջոցով:

5․Առանցքի փոփոխություններ

Ողնաշարի առանցքի հետ կապված խնդիրները կարող են բերել ակնառու դեֆորմացիաների և կարող են կապված լինել մեջքի ցավի առաջացման հետ։ Սակայն պետք է նշել, որ ավելի թեթև դեֆորմացիաները, որոնք հազիվ նկատելի են, հազվադեպ են առաջացնում ցավային ախտանիշներ։

Երեխաների մոտ ողնաշարի երկու ամենատարածված դեֆորմացիաները սկոլիոզն ու Շոյերմանի կիֆոզն են։ Սկոլիոզը դեֆորմացիա է, որի դեպքում ողնաշարը ետևից նայելիս ստանում է S-աձև թեքում։

Շոյերմանի կիֆոզի դեպքում առաջանում է ողնաշարի սուր թեքում, որը երևում է կողքից նայելիս։

Այս երկու վիճակները խիստ տարբեր են, բայց նրանց բուժման առանցքները նման են։ Թեթև դեֆորմացիաների դեպքում բուժման լավագույն մեթոդը հասարակ դիտարկումն է։ Երբ դեֆորմացիան հարաճում է ավելի ակնառու մակարդակի (որոշվում է ռենտգեն պատկերի վրա անկյունները չափելով) կարելի է օգտագործել կորսետներ։

Այս հիվանդությունների միայն շատ ծանր դեպքերում է հարկավոր լինում դիմել վիրահատական միջամտության։ Անգամ վիրահատությունից հետո ողնաշարի դեֆորմացիան կարող է պահպանվել, քանզի դեֆորմացիայի ամբողջական ուղղումը կարող է ավելի լուրջ խնդիրների հանգեցնել, քան մասնակի ուղղումն։

6․Ուռուցք

Ողնաշարում կարող են առաջանալ մի քանի տեսակի բարորակ և չարորակ ոսկրային ուռուցքներ: Երբեմն, դրանք զգալի ցավեր են առաջացնում, մեկ այլ դեպքում դրանք հնարավոր է ընթանան առանց ախտանշանների:

Չնայած ողնաշարի ուռուցքները հանդիսանում են երեխաների և դեռահասների շրջանում մեջքի ցավի շատ հազվադեպ պատճառ, դրանք պետք է դիտարկվեն, որպես հնարավոր ախտորոշման տարբերակ:

Վերևում նշված նախազգուշացնող նշաններից մի քանիսը կարող են կապված լինել ուռուցքների հետ, մասնավորապես՝ գիշերային ցավերի, ընդհանուր թուլության զգացողության կամ քաշի կորստի հետ կապված գանգատները: Եթե մեջքի ցավի հետ մեկտեղ ի հայտ են գալիս այս ախտանիշները, ապա պետք է մտածել ուռուցքի հավանականության մասին, իսկ տեսապատկերավորման հետազոտությունները կարող են օգնել հասկանալ, թե արդյոք դա հնարավոր ախտորոշում է, թե ոչ:

Ողնաշարի ուռուցքների բուժումները տարբեր են և կախված են կոնկրետ ուռուցքի տեսակից: Նույնիսկ բարորակ (ոչ քաղցկեղային) ուռուցքները կարող են պահանջել վիրահատական միջամտություն, քանի որ, երբեմն, չբուժված ուռուցքները կարող են հանգեցնել ողնաշարի դեֆորմացիաների: Ողնաշարի քաղցկեղային չարորակ ուռուցքները հաճախ պահանջում են բուժման համադրություն, որը ներառում է՝ դեղամիջոցներ, ճառագայթում և վիրահատություն:

Մի քանի խոսք My Kid-ից

Երեխաների և դեռահասների մոտ մեջքի ցավը տարածված չէ, սակայն ժամանակի հետ մեկտեղ այն դառնում է ավելի հաճախ հանդիպող ախտորոշում։ Մասամբ սա կապված է երեխաների ակտիվության փոփոխության հետ, իսկ մասամբ էլ կապված է երեխաների դաստիարակության փոփոխության հետ։

Եթե ձեր երեխան ունի մեջքի ցավ, և հատկապես, եթե այն զուգակցվում է վերևում նշված նախազգուշացնող նշանների հետ, ապա արժի նրան տանել բժշկի։

Սկսելով վաղ բուժումը և համոզվելով, որ ախտանիշները գնալով լավանում են, դուք կարող եք համոզված լինել, որ այս խնդիրը մշտական չէ։ Իսկ եթե ախտանիշները վատանում են, կամ ձեռք են բերում անսովոր երանգ, ապա պետք է իրականացնել հավելյալ հետազոտություններ՝ հասկանալու համար, թե արդյոք կա մեջքի ցավի այլ պատճառ։

Ինչպես երեխաների, այնպես էլ ծնողների համար լավ լուր է այն, որ մեջքի ցավից գանգատվող երեխաների գերակշռող մեծամասնության մոտ ցավը վաղ թե ուշ անցնելու է։ Իհարկե, մեջքի ցավը կարող է խանգարել երեխային մասնակցել որոշ սպորտային կամ այլ միջոցառումների, սակայն բուժման ճիշտ ընտրված ծրագրի շնորհիվ այս երեխաները գրեթե միշտ վերադառնում են իրենց նորմալ կյանքին՝ առանց մեջքի շրջանում որևէ դիսկոմֆորտի զգացողության։